Inicio wiadomosci Hiszpańskie uznanie dla Marii Skłodowskiej-Curie

Hiszpańskie uznanie dla Marii Skłodowskiej-Curie

Compartir

Maria Skłodowska-Curie

Zakończenie obchodów w Hiszpanii 100-ej rocznicy przyznania Marii Skłodowskiej-Curie nagrody Nobla z dziedziny chemii. W dn. 16 stycznia br.odbyła się  ceremonia wręczenia oryginału dyplomu przyznanego w 1931 r. Marii Skłodowskiej-Curie przez hiszpańską Królewską Akademię Nauk odebraną przez wnuka naszej słynnej rodaczki.

b

W dn. 16 stycznia br. po ceremonii wręczenia Pierre Joliot Curie oryginału dyplomu przyznanego w 1931 r. Marii Skłodowskiej-Curie przez hiszpańską Królewską Akademię Nauk oraz po wykładach o życiu i przełomowych naukowych dokonaniach wielkiej noblistki, w uroczystej kolacji wydanej przez Chargée d’affaires a.i. RP na cześć znamienitych gości udział wzięli wybitni hiszpańscy akademicy, przedstawiciele Ambasady Francji w Madrycie, autorki biografii Skłodowskiej Curie „Polka w Paryżu” Belen Yuste i Sonia Rivas, polscy naukowcy pracujący na hiszpańskich uczelniach oraz Dyrektorzy Instytutu Polskiego i Instytutu Francuskiego w Madrycie.

Odkrywczyni radu i polonu urodziła się 7 listopada 1864 roku w Warszawie. Zainteresowanie naukami ścisłymi było u niej rodzinne. Jej ojciec Władysław był nauczycielem matematyki i fizyki, a matka Bronisława pracowała jako przełożona pensji dla dziewcząt. W domu mówiono na nią Mania. Już jako dziecko była zdolna i pracowita. Mogła się też pochwalić doskonałą pamięcią.

Naukę rozpoczęła od prywatnej pensji. Spędziła tam rok. Później rozpoczęła naukę w III Gimnazjum Żeńskim w Warszawie, które ukończyła 1883 ze złotym medalem. W latach 1884-85 kontynuowała naukę w nielegalnym Uniwersytecie Latającym. W 1886 objęła posadę guwernantki na wsi w okolicy Płocka. Tutaj przeżyła Maria swą pierwszą miłość. Zakochała się ze wzajemnością w synu swych pracodawców, Kazimierzu, studencie Uniwersytetu Warszawskiego, późniejszym znakomitym matematyku. Młodzi zamierzali się pobrać, jednak na przeszkodzie stanęli rodzice Kazimierza.

Po powrocie do Warszawy, 1889 uzupełniała wiedzę z chemii i fizyki, korzystając z pracowni naukowej Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. Dzięki nauce w Muzeum zdobyła gruntowną wiedzę z zakresu analizy chemicznej. Ponieważ rosyjski uniwersytet w Warszawie nie przyjmował kobiet, w 1891 roku wyjechała studiować na Sorbonie w Paryżu. Dwa lata później uzyskała dyplom z fizykiem, a trzy – z matematyki.
W 1895 roku Maria Sklodowska wyszła za mąż za Piotra Curie. Po mężu przyjęła obywatelstwo francuskie. Urodziły im się dwie córki – Irena i Ewa.


Swoją pierwszą pracę naukową Maria Curie ogłosiła w 1897 roku. Dotyczyła ona właściwości magnetycznych hartowanej stali. Później zainteresowała się promieniotwórczością. Tym właśnie zajmowała się przez kolejne lata ze swoim mężem. W 1903 małżonkowie otrzymali nagrodę Nobla z fizyki. W tym samym roku Maria uzyskała też doktorat. Niedługo później została kierownikiem laboratorium w katedrze fizyki utworzonej na Sorbonie specjalnie dla jej męża. Po tragicznej śmierci 1906 Piotra, Curie objęła po nim kierownictwo katedry.

W 1911 otrzymała drugą Nagrodę Nobla, tym razem w dziedzinie chemii. Z inicjatywy Marii Sklodowskiej-Curie w 1912 rozpoczęto budowę w Paryżu Instytutu Radowego, w którym do śmierci pracowała. Podczas I wojny światowej zorganizowała służbę radiologiczną na potrzeby szpitali wojskowych i sama brała w niej aktywny udział wraz z córką, Ireną.

Maria Sklodowska-Curie należała do najwybitniejszych uczonych. wiele razy wysuwała śmiałe teorie naukowe, które nieraz były krytykowane przez jej współczesnych. Na przykład w 1911 wysunęła pogląd, że źródłem promieniotwórczości jest najbardziej wewnętrzna część atomu, jego jądro.